Frisco

Frederick Turner, sınırların uygarlık için emniyet sübapları olduğunu söyledi. İnsanların çıldırmamak için gittikleri yerler. Ne zaman düzene uyamayan tipler ortaya çıksa... Deliler, huzursuzlar, uyumsuzlar... Eşyalarını toplar ve sınıra doğru yola çıkarlar. Amerika da böyle doğdu. Avrupa'daki daha sonra 13 koloniyi oluşturacak bütün çatlaklar ve sorun çıkaranlar toplanıp sınıra yollandı. Bazıları buna da uyum gösteremedi ve daha da batıya gitti. Bu yüzden bütün deliler sonunda Kaliforniya'da toplandı.

(Interstate 60)

"Proud of y'all!"

"Razz"

Dönmeden Kaliforniya'yı da gördüm, konferansı orada düzenleyenler ve yol paramı karşılayanlar sağolsun. İki hafta kala tatil gibi de oldu kafa dinlemek adına. Şimdi, son işler ve dönüş hazırlıkları...

İşler yetişir??

Pazartesiden beri St. Louis'de kalıyorum. St Louis sular idaresinin şebekesinin analizini yapıyorum bana verilen internet bağlantısız, engelli bilgisayarda. Bütün gün çok yorulduktan sonra neyse ki çok güzel bir otelde kalıyorum da akşam dinleniyorum. Evimden daha geniş ve güzel bir stüdyo denk geldi. Daracık bir otel odasında 4 gün yaşamaya çalışmak üstüne binerdi gündüzün yorgunluğunun. Gerçi akşamı da diğer işlerimi halletmeye çalışarak geçirmem gerekiyor da pek beceremedim.


Yoruldum ve sıkıldım artık. Dönüş psikolojisi olabilir. Bitse de gitsem demeye başladım bir süredir zaten. İşler tamamen bitmeyecek ama bayağı iyi bir yerde olacağım. Dönünce rahat olacak mıyım? Hayır. Yoğunluk gene devam edecek; gene tembel olacağım ben. Ama artık dönmek istiyorum.

Geçici mekanlarda değil, "benim" dediğim yatakta uyuyup; "benim" dediğim sokaklarda yürümek istiyorum.

Buradan daha güzel değil belki, ama benim.

Rahat battı burada özetle.

"Tarih çoğu zaman yanılır; ama biz, ölümlülere özgü o korkaklığımızla, onun kararlarının neden doğru olduğunu, olup bitenlerin neden kaçınılmaz olduğunu ve soylu düşlerimizin neden boşa çıkmayı hakettiğini açıklamaya çalışırız."

Amin Maalouf, Yolların Başlangıcı

No School Like The Old School

Slash, bir röpörtajında yeni rock grupları hakkında konuşurken demiş ki:

"Because radio doesn't play it and because there's not what I would consider a vibrant scene, especially in LA. I mean, there's a slew of metal bands and they're all great, but I can't deal with the vocals. The musicians are amazing but it's hard for me to listen to because the vocal style has gotten so that it's not musical at all."

Seviyoruz kendisini.

Hamdolsun, I'm dining fine

Aman evladım orda ne yiyosun bi başına; nasıl doyuruyorsun karnını diyenlere cevap olarak en son yediğim haltı göstermek istiyorum burada. :)

Babamla Elif tepemde bi yandan dalga geçmediği için (en son yemek yaptığımda Elif yemek pişene kadar demediğini bırakmayıp sonra da bayıla bayıla yemişti) abuk şeyleri çok rahat deneyebiliyorum.

Fotoğrafta görünen fileto bir köpekbalığına ait. Marketten alıp geldim ve "ne yapılır la bununla?" diyerek internete dadandım. Soya sosu, karabiber ve sarımsakta marine edip ızgara yapmak aklıma yatınca böyle bir şey çıktı ortaya. Yandaki patateslerin aslında aşağıdaki gibi olması gerekiyordu, yine de güzel oldular.


Yalnız patatesleri o yokken yaptığım için Çiğdem biraz sinirlendi sanki. Salata da marketten hazır alınmış bir şey, tabağa koymak dışında bir efor sarfetmedim.

Afiyet oldu, teşekkür ederim.

Reklamlar

Bu da aşağıdaki Heineken'in tam tersi etki yapan bir reklam. Bunun da ayrıca hastası oldum.

Let a stranger drive you home

NBA playoffları sırasında televizyonda hep denk geldiğim bir Heineken reklamı var. Çok komik, sansasyonel, dikkat çekici değil belki ama çok sıcak ve çok samimi.

Drink responsibly (ağzınızla içiniz) mesajını da güzelce veriyor.

Youtube'daki (burada engelli değil kendileri) yorumlara bakılırsa gelenlerin çoğunluğu arka koltuktaki esmer kız için gelmişler. Ben şöförün hastası oldum; acaba sorun bende mi?